Lunes, Hunyo 15, 2015

Kalungkutan (Sadness)


What did you feel whenever you forced to laugh a lot while you are intensely sad? Oftentimes, you tend to show happiness under the gloomy weather of your lives.  You did it to show that despite of suffering you are able to laugh and neglect the pain.  But choosing to be fine and happy is never the same as pretending to be one.

Sabi nila being happy daw is a matter of choice.  But it doesn’t mean that you need to fake it.  Okay lang namang maging  malungkot once you feel  na malungkot ka diba. Wala namang nagbabawal noon . You just need to accept that in some part of your journey, loneliness will always be there to embrace you.  Ngunit dahil sa epekto ng kalungkutan sayo, you are trying to push it away.Tumatawa ka ng malakas  just to scape from  this feeling and inform people that you are able to manage  things.
 
But the more you deny  what you actually feel,   lalo ka lamang bumabaon sa kadilimang pilit mong tinatakasan. Mamamalayan mo na lang na lalong bumibigat ang iyong pakiramdam at umaabot pa sa puntong gusto mo nang maiyak. Kadalasan, sinasabi mong tears of joy  kahit tears of pain talaga ito.

Bakit mo ba patuloy na pinahihirapan ang sarili mo? Malungkot ka na nga lalo mo pang pinalala ang nararamdaman mo.Wala namang masama na magpakalungkot paminsan minsan diba.  Natural sa tao na maging malungkot.    The more you hide your feelings, the more people noticed it.  Maaring ayaw mong kinaaawaan ka.  Pero sa pagsasabi mo na “I’m okay” while forcing to laugh aloud,  mas magiging malungkot ka at magmumukhang kaawaawa sa paningin nila.

Ang kalungkutan, katulad ng lahat,ay lumilipas.Hindi ito permanente.  Kaya pagmalungkot ka damhin mo lang. Umiyak o sumigaw  ka kung kinakailangan. Wala namang nagbabawal sayo na gawin ang lahat ng yon.  Tandaan mo lang na tumitila ang ulan at laging nag-aabang ang mainit at maliwanag na sikat ng araw.


Walang komento:

Mag-post ng isang Komento